Recensies

SAMologie 5: Waarderende Benadering, Ad Baijens’ aanstekelijke geestdrift (18.04.11)

Door: Jos Feller, Venlo Politiek  

In hun dappere zoektocht naar nieuwe inzichten, doorzichten en vergezichten verkennen de SAMisten ook terreinen die de meesten van hen niet zo bekend voorkomen of gebieden die vanuit een nieuw perspectief aanschouwd worden. Is het immers niet zo dat juist vanuit een (letterlijk) ánder standpunt verrassende gevolgtrekkingen mogelijk zijn?  

Reeds eerder werd Breda bezocht waar met instemming kennis werd gemaakt met Waarderend Vernieuwen, een bijzondere aanpak die onder de inspiratie en supervisie van Ad Baijens aldaar wordt toegepast. (>SAMologie 2). En zo kon het niet uitblijven: de werkgroep, die vastgesteld had dat Waarderend Vernieuwen een veelbelovend instrument kan zijn om vernieuwingen op gang te zetten in de vorm van gesprekken, ontmoetingen en bijeenkomsten-, diezelfde werkgroep nodigde Ad Baijens uit om hier in Venlo de desbetreffende raadsleden verder in te wijden in de “geheimen”  van zijn methode en dan ook practisch in die methodiek te trainen, zeg maar gewoon te oefenen.

En zo gebeurde het. Op vrijdagochtend 8 april draaide klokslag negen een glanzendblinkende vierwielaangedreven Suzuki Vitara het stadhuisplein op, volgeladen met koffers documentatie, stapels boeken, dvd’s, flipover-borden, beamer, laptop enz.,  met aan het stuur Ad Baijens die dwars door het vrijwel afgesloten of opengebroken Maasboulevardgebied toch nog op wonderbaarlijke wijze het stadhuis had bereikt. Groot was zijn dankbaarheid toen bleek dat de onvolprezen Yvonne v.G. bij de bode een permanente parkeervergunning vlak naast het stadhuis voor de gehele dag kon regelen. Zo kon de training nog met extra vreugde beginnen!

Uw dienaar heeft in zijn verschillende eerdere levensfasen al heel wat meegemaakt op het gebied van training, motivatie en wat dies meer zij, maar nu werd hij werkelijk aangenaam verrast. In plaats van saaie uiteenzettingen over theorie en achtergronden, eindeloos luisteren naar zogeheten deskundigen die voor de zoveelste maal hun propagandapraatjes over weer een nieuwe vorm van management over de arme toehoorders komen uitstorten, daarbij gebruik makend van wat anglo-amerikaanse neoliberale quasi-denkers uit hun kapitalistische kronkelbreinen hadden getoverd-, in plaats van dat alles zagen de SAMisten een échte mens, een man van vlees en bloed, een geestdriftig vertolker van een aanpak waarbij íedere burger kans wordt geboden zijn talenten in te zetten voor zijn omgeving, zijn buurt, zijn wijk, zijn stadsdeel, kortom: zijn Umwelt.

Níet de discussie, de redetwist, is dan uitgangspunt van een gesprek, van het praten met elkaar, maar op de eerste plaats de bereidheid naar elkaar te luisteren. Immers, de taal verbindt, brengt een bepaalde onderlinge stemming die ook tot een gezamenlijke “bestemming” zou kunnen leiden, een bestemming van  “Zó gaan wij dat doen”. Ad Baijens gebruikt voor een goedwerkende vorm van samenleven/samenleving (van straat tot gemeente) de metafoor van het orkest. Ook het ogenschijnlijk nauwelijks spelende kleinste instrument draagt bij tot het totstandkomen van het uiteindelijke succesvolle muziekstuk. En dat vraagt dus een heel andere houding van overheden dan in het verleden. Hilarisch was Baijens’ verhaal over het “leegluisteren”, een methode die totnogtoe veel gebruikt werd (en wordt!) als raadsleden, wethouders of ambtenaren willen weten wat er onder de burgers leeft (We gaan Venlo leegluisteren!) en wel door een rationele inventarisatie van wensen en klachten, maar daarbij gaat men voorbij aan de mogelijkheden die een écht gesprek biedt om sámen, al verhalen vertellend, de richting te bepalen waarin men verder wil gaan.

Kortom, veel hebben de SAMisten opgestoken van deze lange trainingsdag, en vol goede moed zullen ze er nu intensief mee verder gaan om de verhalen van burgers en groepen burgers, die belangrijke geluiden, in een harmonisch symfonieorkest bij elkaar te brengen. Een stevige taak lokt!